Wednesday, January 16, 2013
Semenjak dua menjak ni dah semakin jauh. Kat mana silapnya jelas aku sendiri tak tahu. Mungkin aku yang bersalah atau mungkin jua keadaan. Mungkin aku cuma tak mahu, akhirnya nanti kehilangan itu dirasa hanya setelah ada antara kita yang pergi meninggalkan rasa itu. Awak ingatkan?
Saya nak share satu cerita...andai ini yang terjadi nanti, tak perlu lagi awak cari saya...sebab saya tahu, saya sudah puas mencuba...
"Khilafnya saya. Saya abaikan awak. Saya buta untuk melihat ketulusan cinta awak. Saya lukai awak. Saya tipu awak. Saya sibuk layan orang lain. Sehinggakan awak menangis. Arghhh kejamnya saya. Saya tak pedulikan awak. Saya selalu buat salah. Saya buat tak endah. Saya tahu awak terluka tapi awak rela sedih asalkan saya bahagia.
Butanya hati saya sebab tak hargai awak. Saya selalu layan awak teruk sangat, tapi awak tetap sayang saya. Saya malukan awak, awak tetap sayang saya. Saya curang, awak diam je. Awak kata asalkan saya happy. Awak tetap sayang saya.
Tiba-tiba awak mesej saya. (awak, saya akan pergi jauh, saya harap awak jaga diri, saya tetap sayang awak.) Since that, saya rasa sunyi. Mana awak pergi? Saya cari awak tau. Call berkali-kali awak tak angkat. SMS pun awak tak balas. Kosong hidup saya tanpa awak. Selalunya setiap pagi, setiap malam awak mesej saya. Saya rindu SMS awak, tapi...sekarang semua tu dah tak ada lagi.
Sejak hari tu, saya baru sedar. Awak dah pergi dari hidup saya untuk selama-lamanya. Awak kembalilah. Saya nak cakap yang saya sayangkan awak. Saya menyesal sebab sia-siakan awak....
Saya tak mahu jadi macam kisah itu... :)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment